هیس دختران فریاد نمیزنند

آقا من نقد دارم به این فیلم
ساختن یک فیلم تلخ برای ترمیم هنجره ی دختران یا تقویت هنجره ی دختران؟!

پوران درخشنده رو از دست و پا زدن ها و تشنج های عصبی ملیحه ی پرنده کوچک خوشبختی شناختم.
شاید برای جامعه ای که فریادهای بلند ناهنجاری های اجتماعی دختران پرده ی گوش آرامش جامعه رو خراش داده، ایده ی “هیس دخترها فریاد نمیزنند” واسه ی جریان سازی در تاریخ سینمای ایران و قهرمان پروری یک کارگردان زن که جسارت کرده دست به سوژه ای غیرمتعارف بزنه ایده ی جذابی باشه ولی همه چیز یه فیلم خوب ایده و تابوشکنی درباره ی رنج آسیب های اجتماعی و جریان سازی در ژانر اجتماعی سینما نیست.
یک لشگر اسم و ستاره در دنیای تئاتر و سینما که هرکدومشون به تنهایی میتونن یک فیلم رو تا آستانه ی جوایز داخلی و بین المللی ببرند فیلمنامه میخوان، دیالوگ میخوان، چینش مناسب بازیگر احتیاج دارند.
فیلمنامه ی خوب سکانس های خوب میسازه، سکانس های این فیلم از دقیقه بیست به بعد دائماً فیلم “میخواهم زنده بمانم” ایرج قادری رو برای من تداعی میکرد.
دو فیلم “حوض نقاشی” و “هیس دخترها فریاد نمیزنند” بعنوان فیلم های برگزیده ی تماشاگران در جشنواره ی سی و یکم فیلم فجر انتخاب شدند.
باور کنید برای خیلی از مخاطب های سینما سخت و دردناکه اسم این دوفیلم رو در یک سطح و در کنار هم ببینند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *