پلۀ آخر، پلۀ سبکبالی

بعضی وقت‌ها یه سری سؤال بدون جواب اونقدر زخم میزنن به ذهن آدم که واقعاً روح انسان سرخ سرخ میشه از خون و آدم باید سنگینی این روح غرق به خون رو با خودش بکشه این ور اون ور.

یهو یه تلنگر میخوری که همۀ جواب‌های سؤال‌های بی‌پاسخ توی او تلنگره، اون تلنگر اما دیگه به روح زخم نمیزنه، بلکه یکجا روح رو میشکنه، خرد میکنه ولی دیگه سؤال بی‌جواب نداری.

فیلم پلۀ آخر یک شاهکار تمام‌عیار در سینمای ایران است و یک عاشقانۀ آرام و تأثیرگذار دربارۀ مرگ و بی‌نظمی و داغ موندن یک عشق از دوران بسیار دور که در روزمرگی‌های زندگی نه‌تنها کهنه نشده، بلکه برای تازه شدن و شعله‌ور شدنش چیزی بیش از یک ترانه لازم نداره. با دیدن این فیلم تلنگری خواهید خورد که دیگه سؤال‌های بی‌جواب که زخم بزنن باقی نمی‌مونه.